To pup?
Het wordt toch wel steeds vreemder:
- Aag eet haar eten niet meer op (dat was nooit eerder een probleem)
- Ze wordt duidelijk dikker, ondanks dat ze zo weinig eet en inmiddels te dik om te zeggen dat het haar wintervacht is…
Morgen maar eens bellen voor die echo.
Something to admire
The recent killings in the Amish community school was met with a very humbling a inspiring reaction from the Amish community. Can’t say I honestly think I would react in the same way. But I do think the lesson is very true.
Edit: Man, this post was really bad English in it’s first version…
Virtualisation becoming the norm
A lot of work is being done on virtualisation, especially in the Open Source Community. Which is probably kind of ironical, since the first implementations I’ve seen that were very viable were stuff like VMware and Virtual PC. Another application, developed more recently I believe, is Qemu. Not really virtualisation, but emulation is done by Bochs. Qemu is Open Source and became quite widely used.
That and the way servers are getting more and more powerful, it made virtualisation not only desirable, but also better feasible. We use Xen a lot, which suits our needs. Other people we know use Linux VServer, OpenVZ or it’s commercial counterpart Virtuozzo.
Virtualisation is what we use to create virtual machines on one server. Ten years ago, this would be wierd, since you needed all the computing power and memory that you could get for just running the stuff you wanted to run. But ten years before that, when Mainframes were still being used heavily, this was common place! Not that any user would notice, mind you, and there probably wasn’t any virtualisation as we know it today, but the fact that one machine with relatively large performance and capacity was used for doing several tasks in parallel (it was called time-sharing back then) can’t be denied. And that’s the essence of virtualisation, doing lots of stuff at the same time, on one machine.
Nowadays, when you buy a modern server, you’ll get an insanely fast dual-core processor and more bits of memory than the age of the Universe in years… Okay, maybe not that much memory (which would be 14+GB, for those interested), but 2G is standard these days. And we prefer 4G, honestly. What on earth would we, being a non-space-agency, non-mathematical-institution, non-financial-institution, do with so much capacity? Well, divide it into serveral servers of course! And for that, we use virtualisation.
Having several virtual machines gives a lot of benefits. Security-wise, but also practical. For instance, one of our customers uses a production environment (which is critical to their business) and a staging environment (which is non-critical). We gave them two virtual machines, so they could upgrade and test their code in one, while not disturbing anything in the production environment. All in one single hardware box. We can ‘reboot’ or reinstall the staging area, without having to take down their production server, so it really feels like there are two machines.
When thinking about security, there are several benefits. First of all, you don’t have to run all the stuff you need in one environment, which makes it more difficult to hack into a specific service. Think for example about the Apache website defacement from the 3th of May, 2000. As you can read in their whitepaper, the hackers used flaws in (the configuration of) other services running on the Apache.org server to hack into the webserver. This just goes to show that even when you think your own program is very secure, the environment in which it runs needs to be secure too! And one relatively easy way to make your machine more secure, is making sure you run only the most necessary services needed. In other words, if there are less services running on your server, the chances of a break-in are reduced too! So if we can spread out the services on multiple machines, the chances of one of those machines getting hacked might be the same, but the hackers are far better contained. Getting from one virtual machine to another is (about) as difficult as breaking into the other machine directly! Great news!
So even though there are alternatives to all the things I’ve described here (chroot or FreeBSD‘s jail, for instance), virtualisation is a really nice and clean solution. Great stuff, really interesting.
No idea why I wrote this post, though.
To pup or not to pup…
Aagje is net loops geweest. Tijdens haar loopsheid was ze heel erg aanhankelijk, waardoor ze uiteraard veel aangehaald is. Vorig weekend begonnen we te merken dat Aagje symptomen van zwangerschap vertoonde. Hanneke was er meteen zeker van dat Aagje drachtig was, maar pa en ik dachten aan een schijnzwangerschap. Immers, er is geen reutje bij Aag geweest, daar heb ik wel heel goed voor gezorgd (ben niet gek, uiteraard… hoop ik althans).
Maar naast Aagje’s hok zit Xam, ons reutje. Tussen hun hokken zit tralies, maar ze kunnen in feite wel gewoon aan elkaar snuffelen. Allemaal leuk en aardig, maar Xam is niet bepaald de meest behendige en het lijkt me sterk dat hij zijn piemel tussen de tralies door heeft gekregen om precies bij Aag naar binnen te duwen. Het lijkt me werkelijk zeer onwaarschijnlijk. Iedereen die wel eens een dekking heeft gezien (en ik heb er verschillende gezien) weet hoeveel moeite het reutjes kost bij de eerste dekking om alles op de juiste plek te krijgen. Maar Hanneke dacht dat het Xam toch gelukt zou zijn. Erg onwaarschijnlijk, pa en ik maakten er grapjes om.
Sinds gisteren weet ik het niet meer zo zeker. Ze begint werkelijk bredere heupen te krijgen. Echt bredere heupen. En ze vertoont niet echt schijnzwangerig gedrag (spulletjes verzamelen, niet weg willen, etc.). Schijnzwanger bij honden is namelijk een beetje een verkeerde benaming, het is meer dat de hond denkt dat ze al een nestje heeft, niet dat ze er nog een moet krijgen… Allemaal een beetje moeilijk, dus.
Vandaag eens uitgebreid gepraat over wat er moet gebeuren als ze echt drachtig is. Aangezien Angel (hopelijk) ook drachtig is, kan ze niet naar de puppykamer. Pa heeft altijd gezegd dat hij geen twee nestjes tegelijk heeft. Bovendien, wat moeten we met de pups? Aag is een fantastische hond, ik ben helemaal weg van haar, maar ze is ook niet de eenvoudigste. Ze heeft haar gedragsgenen duidelijk van haar vader geërfd, een werkhond eersteklas. Dat is ook waarom ik zoveel sport met Aagje, ze wil gewoon echt wat doen. Fietsen, wandelen, behendigheid, klimmen, springen, kruipen, luisteren, fantastisch vindt ze het. Maar dat is geen hond die zomaar naar iedereen toe kan, daar moet je tijd voor maken (“Neuh, vandaag heb ik geen zin” of “Bah, het regent nu al drie dagen iedere keer als we gaan lopen, het kleine rondje dan maar weer” wil je haar echt niet aandoen) en geduld mee hebben. Je moet met zo’n hond trainen, anders wordt het een probleemhond. Het is ook een hond die je heel goed onder appèl
Maar daar zijn mensen natuurlijk ook wel geïnteresseerd in. Toch, een nestje kost veel tijd en eigenlijk heb ik het heel erg druk met werk en dergelijke. Het zou me dus heel erg slecht uitkomen (wat niet betekent dat ik ze dan minder aandacht geef dan ze verdienen, hoor). Voorlopig hou ik dus nog vast aan “schijnzwangerig”, maar ik twijfel steeds meer…
Afschaffing Habeas Corpus Act in Amerika
Gisteren hoorde ik het toevallig op de radio, tijdens een roddelgesprekje en vandaag ben ik even bezig geweest met ernaar te zoeken en in verband met een wat positiever berichtje naar een vriendin, heb ik er iets langer over nagedacht. In Amerika wordt/is vandaag de Habeas Corpus Act buiten werking gesteld door Bush. Het algemene nieuws lijkt dit niet zo interessant te vinden, want op bijvoorbeeld Google News zie je het pas terugkomen als je er gericht naar zoekt. Persoonlijk vind ik het een erg gevaarlijke ontwikkeling, één die in mijn ogen een regime à la Hitler of de USSR of weet ik veel welke deprimerend regime nog meer. Mensen die opgepakt mogen worden zonder officiële beschuldiging en zonder controle door een belangrijke macht van de Trias Politica (Ja, ik weet het, geen ideaal systeem en al helemaal niet erg goed toegepast in de meeste landen, maar je moet iets). Waar gaat het heen met de vrijheid?
Gerelateerd hieraan, wordt ik dan ook erg ongerust als ik lees dat een Amerikaanse, 14-jarige scholiere opgepakt wordt voor spotprenten over Bush. Waarom ik me druk maak? Iedereen heeft het er toch altijd over dat wij hier in Europa alleen maar achter de Amerikanen aanlopen…?
iTunes op mijn iMac
Ik heb nog geen idee waardoor het komt, maar zo nu en dan zien de titels van kolommen in iTunes er een beetje vreemd uit. Nu heb ik ze niet echt nodig, maar het is toch wel vreemd. Het ziet er zo uit:
Geen idee waar ik zoiets kan melden, echter 
SuperMicro BMC2 and ipmitool
I’m going through hell to get IPMI2.0 working with ipmitool. Apparantly, out-of-the-box they’re incompatible. Great.
The BMC2 uses RMCP by default, but ipmitool wants RMCP+. No problem, SuperMicro provides flashable images that do support RMCP+. Great. Only, you will need to boot the machine into MS DOS and have the image (3.2M, too big for a floppy) on a writable medium (so just having it on a CD doesn’t work). Joy.
So… I downloaded an MS-DOS boot disk and dd‘ed it to a floppy disk, borrowed from the neighbours. Since the machine wasn’t installed yet, fortunatly, I could simply fdisk a partition, reboot, format the partition, reboot and boot into an Ubuntu LiveCD, download the flash stuff and copy it to the FAT partition I just created. Then I could boot the MS DOS disk again, c: and start the supplied Setup.bat to flash the IPMI hardware. Lovely.
Didn’t work. I have no idea what went wrong, I got no errors on the screen while flashing the hardware, but after the next reboot, IPMI was untracable. I couldn’t access it from the OS or with ipmitool or even with the supplied IPMIView20 Java thingy. Now, I sent some mail to the ipmitool-dev mailinglist, describing my problems and got some useful reactions. None of them helped me out, eventually, though.
So I ran the whole RMCP-to-RMCP+ stuff again. Nothing.
I ran the supplied CD again and reinstalled the IPMI stuff. Again, no response at all.
I ran the RMCP-to-RMCP+ again, and lo and behold! It works! I didn’t do anything different this time, very sure of it, because I was keeping track of every little thing I did (since I need to do this for several other machines). But it works.
Now to get OpenIPMI working, but I’ve found possible help with that. Don’t know if it’ll work, though. We’ll see.
IPMI is cool, though, once it works.
Nederlands is moeilijk
Uit een mailtje van de NLLGG:
“In dat geval schelden wij u de verontschuldigde contributie kwijt.”
Mijn contributie heeft zich verontschuldigd!
